1. Be Nice – How To Survive As a Reluctant, Awkward, Bipolar, Necrophiliac, Psychopathic, Compulsive Lying, Histrionic, Angry, Probably Narcissistic, Likely Sex-Addict Sadomasochist: A Little Book of Lies

Be Nice

 

She stares at the screen. The sound of it isn’t quite right just yet.

 

Be nice, and lie. She adds.

 

A bit better.

 

Do you know what we have to go through every day? The keyboard under her palms starts singing, and the song is a difficult one; its rhythm out of sync with her heartbeat, the melody dull and out of tune, but the words… the words are prayers, commandment, confessions.

Not in the hectic world of traffic and running around and working, but inside, in here, centimetres beneath my thick, dull skull? Cut it open and you’ll see there’s no room for you. Any of you.

Pretend; like you care, love, like, and want, when actually there’s nothing but need.

 

Insatiable need.

She thinks, refraining from typing it down. They need not know.

 

Being me is being selectively human. You choose who you care for, if at all, and you choose what you have to feel for them, if at all, then after some time you choose as what you keep them; friends, acquaintance, resource, if at all.

 

Because fuck you. Because I want you to know that I could just rip you open with my hands, I could squeeze into your soft neck and split it bare to look for what you think you have that I don’t, and still make it to dinner, mostly because I wouldn’t find shit. Hell, I’ll probably drain the fuck out of you someday and cook black pudding with it, it’s not like anybody’s gonna know. Because it’ll taste like pig blood.

 

She cuts the last part out.

 

That’s why I suck at keeping in touch. Most people are wastes of space to keep around.

 

Sounds better. It’s still true, but less blunt and cruel. People think they need the truth. They can’t handle the truth. So a truth should be enough.

Fucking imbeciles.

Then she goes back and changes the title.

 

Be nice, and pretend.

 

There.

 

1. Be Nice, and Pretend

Do you know what we have to go through every day?

Not in the hectic world of traffic and running around and working, but inside, in here, centimetres beneath my thick, dull skull? Cut it open and you’ll see there’s no room for you. Any of you.

Pretend; like you care, love, like, and want, when actually there’s nothing but need.

Being me is being selectively human. You choose who you care for, if at all, and you choose what you have to feel for them, if at all, then after some time you choose as what you keep them; friends, acquaintance, resource, if at all.

That’s why I suck at keeping in touch. Most people are wastes of space to keep around.

 

—————————————————————–

ทำตัวดี

 

เธอมองหน้าจอ มันยังฟังดูไม่ถูกหูนัก

 

ทำตัวดี แล้วโกหก เธอเพิ่ม

 

ดีขึ้นนิดหนึ่ง

 

คุณรู้ไหมว่าเราต้องอยู่กับอะไรบ้าง ทุกวัน? คีย์บอร์ดใต้ฝ่ามือเริ่มส่งเสียงร้องเป็นเพลงอันขัดหู จังหวะของมันไม่ตรงกับการเต้นของหัวใจ ทำนองทื่อมะลื่อและผิดเพี้ยน ทว่าถ้อยคำ… ถ้อยคำของมันคือบทสวด บัญญัติ คำสารภาพ

ไม่ใช่ในโลกอันสับสนวุ่นวายภายนอกที่มีการจราจร คนวิ่งเวียนวนและทำมาหากิน แต่ภายใน ข้างในนี้ ไม่กี่เซนติเมตรลงไปใต้กกะโหลกหนาทึบของฉันนี่น่ะ? ผ่ามันเปิดออกแล้วคุณจะเห็นว่ามันไม่มีที่ให้พวกคุณสักคน

แสร้งทำ ว่าใส่ใจ รัก ชอบ และอยาก ทั้งที่จริงแล้วมันมีเพียงความต้องการ

 

ความต้องการซึ่งสนองไม่ได้

เธอคิด ยั้งมือไว้ไม่ให้พิมพ์มันลงไป พวกเขาไม่จำเป็นต้องรู้

 

การเป็นฉัน คือการเป็นมนุษย์ที่ต้องเลือก คุณเลือกว่าคุณจะแคร์ใคร ถ้าหากว่าจะแคร์สักคน เลือกว่าต้องรู้สึกอย่างไรกับพวกเขา ถ้าหากจะรู้สึกสักนิด แล้วหลังจากนั้นไม่นานก็เลือกว่าจะเก็บเขาไว้ในฐานะอะไร มิตรสหาย คนรู้จัก เส้นสาย ถ้าหากว่าจะเก็บไว้สักคน

เพราะว่าช่างหัวแม่ง อยากให้รู้ไว้ว่าฉันจะแหวกอกแกออกด้วยมือเปล่าก็ได้ บีบมือลงไปบนลำคอนุ่มนิ่มเพื่อแบะหาสิ่งที่แกคิดว่ามีแต่ฉันไม่มี แล้วฉันจะยังมีเวลาไปกินอาหารค่ำ เพราะหาไปฉันก็ไม่เจอห่าอะไรอยู่ดี โธ่ ฉันอาจจะปล่อยให้แกเลือดไหลตายแล้วเอาไปทำพุดดิ้งดำกิน ใช่ว่าจะมีคนรุ้สักหน่อย เพราะว่ามันคงรสชาติเหมือนเลือดหมู

 

เธอตัดส่วนสุดท้ายนั้นออก

 

เพราะงั้นฉันถึงได้ห่วยเรื่องติดต่อกับเพื่อนเก่า เพราะคนส่วนมากเป็นเศษสวะ

 

ฟังดูดีขึ้น มันยังคงเป็นเรื่องจริง แต่ขวานผ่าซากและโหดร้ายน้อยลง คนเรามักคิดว่าเขาต้องการความจริง เขารับความจริงไม่ไหวหรอก ฉะนั้นเรื่องจริงส่วนหนึ่งน่าจะเพียงพอแล้ว

พวกกากเดนโง่เง่า

จากนั้นเธอจึงกลับไปเปลี่ยนชื่อหัวข้อ

 

ทำตัวดี แล้วเสแสร้ง

 

นั่นแหละ

 

1. ทำตัวดี แล้วเสแสร้ง

คุณรู้ไหมว่าเราต้องอยู่กับอะไรบ้าง ทุกวัน?

ไม่ใช่ในโลกอันสับสนวุ่นวายภายนอกที่มีการจราจร คนวิ่งเวียนวนและทำมาหากิน แต่ภายใน ข้างในนี้ ไม่กี่เซนติเมตรลงไปใต้กกะโหลกหนาทึบของฉันนี่น่ะ? ผ่ามันเปิดออกแล้วคุณจะเห็นว่ามันไม่มีที่ให้พวกคุณสักคน

แสร้งทำ ว่าใส่ใจ รัก ชอบ และอยาก ทั้งที่จริงแล้วมันมีเพียงความต้องการ

การเป็นฉัน คือการเป็นมนุษย์ที่ต้องเลือก คุณเลือกว่าคุณจะแคร์ใคร ถ้าหากว่าจะแคร์สักคน เลือกว่าต้องรู้สึกอย่างไรกับพวกเขา ถ้าหากจะรู้สึกสักนิด แล้วหลังจากนั้นไม่นานก็เลือกว่าจะเก็บเขาไว้ในฐานะอะไร มิตรสหาย คนรู้จัก เส้นสาย ถ้าหากว่าจะเก็บไว้สักคน

เพราะงั้นฉันถึงได้ห่วยเรื่องติดต่อกับเพื่อนเก่า เพราะคนส่วนมากเป็นเศษสวะ

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s