2.Avoid People When You Can – How To Survive As a Reluctant, Awkward, Bipolar, Necrophiliac, Psychopathic, Compulsive Lying, Histrionic, Angry, Probably Narcissistic, Likely Sex-Addict Sadomasochist: A Little Book of Lies

  1. Avoid People When You Can

 

Avoid People.

 

She types.

Well, some of us can’t  afford to; some still need to work with people. Poor them.

Poor me.

 

When You Can.

 

Italic. Bold.

 

People beg you to kill them on a daily basis; no matter what they do, they seem to automatically tickle that soft, sensitive part of your limbic, even after years of hibernation and even if you think you are finally cured of your impulse control issue.

It’s always there, but — aside from being yourself when alone with yourself — it will manifest itself only when you meet certain kinds of people.

 

She is just mildly irritated thinking about people who complain about not being liked and replied on Facebook. It’s people like these that remind her she is not cured of herself, and probably never will be.

 

The annoying kind. Whatever comes out of their mouths, whichever action they take or path they walk is another swarm of flies to your decaying existence. They smell your rotting, thinning film of patience, and they come buzzing, filling you up with their eggs and maggots. And it itches. Tickles, even. At the brain. Inside out.

 

She thinks of people she actually likes, and cracks a smile. Yes, she does like some people, after all.

 

The cute type; they might look the part; they might make you feel in possession of their whole world; they might give off that desperate, excited vibe; or they just… look like they might be fun to chew.

You see them, and you hear your impulse whisper; ‘Go and get it’.

Then one of us is going to end up dead, broken, metamorphed, forever drowned in the memory of the one time that death instinct and mating drive  are welcome, indistinguishable.

 Hint: Nowadays, after years of living like this, it’s mostly not me.

 

There are more people out there, as she realises. But most of them are not worth talking about.

The impulse says she should go and eat another slice of that cake.

 

And then some. Idiots. Vegans. Yawping Youtubers. I don’t know, there are just too many types of people that… ‘trigger’ me, as they say.

‘Triggering’, though, is rather misleading.

It’s the cold kind of impulse; stalking, savouring, sensing and searching. Not the fiery one.

 

How wrong they are, thinking I am a hot-headed person. I merely indulge, taking it to the breaking point. My passion has no ceiling, and I will soar up and tear it down until the sky falls.

 

I am not ignited, nor triggered, nor aroused.

I morph, inside out, into being myself again.

 

——————————————————————

  1. หลีกเลี่ยงผู้คน เมื่อทำได้

 

หลีกเลี่ยงผู้คน

 

เธอพิมพ์

แต่ คนเราบางคนก็เลี่ยงไม่ได้ มีคนที่ยังต้องทำงานทำการพบปะเจอหน้าผู้คนอยู่บ้าง น่าสงสาร

ฉันล่ะสงสารตัวเอง

 

เมื่อทำได้

 

ตัวหนา ตัวเอียง

 

ผู้คนพวกนี้เรียกร้องให้คุณฆ่าเขาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ไม่ว่าพวกเขาจะทำอะไร ก็ดูเหมือนมันจะยั่วเย้ากระเซ้าแหย่ชิ้นส่วนทซึ่งไวต่อความรู้สึกในสมองส่วนลิมบิคโดยอัตโนมัติ ไม่ว่ามันจะจำศีลไปนานกี่ปี หรือแม้คุณจะคิดว่าอาการขาดความยับยั้งชั่งใจของคุณมันหายขาดไปแล้ว

มันอยู่ตรงนั้นเสมอ แต่ – ถ้านอกเหนือจากการเป็นตัวเองตอนอยู่กับตัวเองคนเดียวแล้ว — มันจะโผล่มาเมื่อคุณพบเจอคนบางประเภท

 

เธอรู้สึกอิดหนาระอาใจกับคนที่มักจะพร่ำบ่นว่าไม่มีคนกดไลค์บนเฟซบุ๊ค หรือไม่มีใครตอบคอมเมนท์ ก็ไอ้คนประเภทนี้ละมังที่เตือนใจเธออยู่เสมอว่าเธอยังไม่หายดีจากการเป็นตัวเอง และอาจจะไม่มีวันหายขาด

 

จำพวกน่ารำคาญ ที่ไม่ว่าอะไรจะออกมาจากปาก จะลงมือทำอะไร จะเลือกเดินทางไหน ก็แลดูจะเป็นแมลงวันสักฝูงหนึ่งซึ่งคอยแต่จะมาไต่ตอม พอพวกมันได้กลิ่นความอดทนที่กำลังเน่าเปื่อยและย่อยสลายลงจนเบาบาง ก็จะพากันหยุบหยับออกมาส่งเสียงหวี่ เติมเต็มทั้งร่างด้วยไข่กับหนอนแมลงของมัน และมันคัน กระทั่งระคายเคือง ในสมอง ออกมาถึงภายนอก

 

เธอนึกถึงคนจำพวกที่เธอชอบ และเผยยิ้ม — ใช่ เธอเองก็ชอบคนบางคนบ้างเป็นกับเขาเหมือนกัน

 

จำพวกที่น่ารัก อาจด้วยหน้าตา หรือเพราะพวกเขาทำให้คุณรู้สึกราวกับเป็นเจ้าของทั้งโลกของพวกเขา พวกเขาอาจแผ่ความบ้าระห่ำตื่นตัว หรือก็แค่ ดูเหมือนจะเคี้ยวสนุกดี

พอคุณเห็นเขา คุณได้ยินความไม่ยับยั้งชั่งใจกระซิบว่า “ไปเอามาสิ”

จากนั้นฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก็จะจบลงด้วยการตาย แหลกสลาย เปลี่ยนแปลงไป จมปลักตลอดกาลอยู่กับช่วงเวลาหนึ่งเดียวที่อ้าแขนต้อนรับสัญชาตญาณมุ่งตายและแรงขับดันเพื่อสืบพันธุ์ จนแยกจากกันไม่ได้

ตัวช่วย: เดี๋ยวนี้ หลังจากหลายปีของการใช้ชีวิตเช่นนี้ คนที่จบลงเช่นนั้นไม่ใช่ฉัน

 

มีคนอีกมากมายหลายประเภทอยู่ในโลกภายนอกนั่น ดังที่เธอตระหนักรู้ดี แต่ส่วนใหญ่แล้วไม่มีค่าพอให้พูดถึงด้วยซ้ำ

ความไม่ยับยั้งชั่งใจบอกว่าเธอควรไปกินเค้กก้อนนั้นอีกสักชิ้น

 

กับอีกหลายประเภท พวกโฉดเขลา พวกวีแกน พวกยูทูบเบอร์แหกปากโวยวาย ไม่รู้สิ มีคนหลายประเภทเกินไปที่ ‘จุดชนวน’ ฉัน อย่างที่เขาว่ากัน

ทว่าคำว่า จุดชนวน นั้นค่อนข้างจะผิดความหมายไปเสียหน่อย

มันเป็นแรงกระตุ้นเย็นเยียบ ตามติด ลิ้มลอง สัมผัส เสาะหา ไม่ลุกโหม

 

พวกเขาคิดผิดเพียงใดกัน คิดว่าฉันเป็นคนอารมณ์ร้อน — ฉันเพียงแค่มัวเมา ไปให้จนถึงจุดแตกหัก กิเลสของฉันไม่มีเพดานจำกัด และฉันจะพุ่งทะยานขึ้นไปแล้วฉีกทึ้งทุกอย่างจนกระทั่งฟ้าถล่มลงแทบเท้าฉัน

 

ฉันไม่ได้ระเบิดอารมณ์ หรือถูกจุดชนวน หรือถูกกระตุ้น

ฉันแปรเปลี่ยน จากภายในสู่ภายนอก กลับเป็นตัวเองอีกครั้ง

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s